زین پس مرا در همونجا بخوانید!

*سکرت نیست و هرچی دلم میخواد میام می نویسم تو اینجا!  اما قول میدم، این دیگه آخریشه !

دیگر گزافه گویی های من را در اینجا نمیخوانید. و من خودم را منتقل کرده ام به جایی که بتواند کفـــاف چرت و پرت هایم را بدهد و برای پابلیش آن نیازمند اکی سکرتِ جان نباشد. البته سکرت قبلا اینگونه نبود و مرا بسیار دوست میداشت و به نوشته های من گیر نمیداد اما روزی آمد و به نوشته های من گیر داد. شاید هم قبلا گیر میداده و به من نمیگفته، نمیدانم. به هر حال من هم برایم مهم نبود اما بعد از مدتی دیدم که یک چیز قلمبه ی سفت آمده توی گلویم و لونه کرده، این همه حرف اینهمه تفکر، هرچندبیخود باشد، نوشتن برایم کافی نبود و باید تابپشان می کردم.شاید اعتیاد جدید است، نمیدانم. گاهی توی کوچه با خودم حرف میزنم، نه آنطور که دهنم تکان بخورد،گاهی هم تکان میخورد، تازه گاهی هم صدا می دهد، دهانم را می گویم، اما اول با یک نگاه رفت و برگشتی از نبود افراد آگاه شده ام و بعد صدایم را ول داده ام. باید بگم به این دلیل توی کوچه با خودم حرف میزنم چونکه راه خانه مان تا دانشگاه و محل هایی که به آنجاها مربوط میشوم بسیار دور است و تکراری و من شدیدا حوصله ام سر میرود. و حتی به این هم فکر کرده ام که چرا در حال راه رفتن در خیابان نمیشود از لپ تاپ استفاده کرد و در فکر یک دیزاینم و بعضی وقت ها هم فکر کرده ام که کاش همه جای ایران وایرلس داشت. اما ندارد، تازه دانشگاهِ مادر هم وایرلس ندارد جز کتابخانه اش. یک کسی نیست که به من بگوید چه توقعات بیجایی داری، ما توی رای گیری انتخاباتش هم مانده ایم چه برسد به...!

البته این انتقال نوعی تبعید هم محسوب می شود ، و شاید نوعی اعتراض، چند روز پیش تصمیماتی بین خود منعقد کردیم که اعتراض زیرپوستی نامیده ایمشان، نه به سکرت ، اشتباه نکنید، اعتراض به وضع موجود کشور، یعنی کشورم، شما هم تا میتوانید اعتراض زیر پوستی کنید. باعث رشد خلاقیت هم هست و دلتان شاد می شود. مثلا اینکه دیگر تلوزیون نگاه نکنید، ساعتهای اوج مصرف همه وسایل برقیتان را روشن کنید. صدای زنگ موبایلتان را به مضحک ترین صورت ممکن درآورید]خیلی حال می دهد[، وقتی چراغ قرمز است از چراغ عبور کنید، آدامستان را درون سوراخ کلیدهایی که مربوط به افراد دروغگو هست!! فرو کنید، خودتان را کچل کنید، اسم موسوی را به تعداد زیاد در صندوقهای صدقات بیندازید و هرکار دیگری که دوست داریدو لذت می برید یا نمی برید! اصلا مهم نیست. شاید شما هم دیوانه شوید!

پس مهدیزاین اختصاصا طراحی صنعتی می شود.البته این تصمیم مربوط به خودِ خودِ من است و سکرتِ جان مختار است گزافه گویی هایش را در اینجا یا هر جای دیگری بنویسد.

نوشتم اما نبودم... رایم را می گویم. نوشتمش اما نبود، نیست، رایم را سر به نیست کرده اند
از صبح تو خونه تنهام، چند روزه که بازداشت خانگی ام، یه زندانی سیاسی. مامانم میگه کله ات باد داره، میری اون جلو جلو ها دیگه نمیشه پیدات کرد، اینهمه کتک خوردی بسّت نیست..
آره جنگ نابرابره، احساس میکنم تو فضا معلقم، اما خیلی غمگین، یه جورایی گیج شده ام. تازه فهمیدم که خودم و تعدادی از دوستان و همکلاسی‌هایم در دانشگاه تهران اراذل و اوباشند و من نمیدانستم. همان اغتشاشگرانی که جزو همین کتک‌خوردگان و بازداشت شدگان بودند. دوستان آشوبگرم بعد از دانشگاه به جای اینکه به فکر پیشرفت علم باشند هر روز از صبح در مسجد دانشگاه تحصن می کنند و بعداز ظهر هم زیر سردر پنجاه تومنی شعار میدهند و گاز اشک آور با طعم فلفل میل میکنند!

اساساً منگ منگ شده ام. شناسنامه ام را پانچ کردم و ربان سبزم را گره زدم. توی شناسنامه ام 13 تا مهر رای خورده اما دیگر رای نخواهم داد. به درستی ِ حرف کسانی که انتخابات را تحریم کرده بودند می اندیشم و پشیمانم که شاید مدت ها پیش باید این کار را می کردم.
خودخواهانه است اما می خواهم به خلوتم پناه ببرم و زندگی خودم را داشته باشم. صدای اسپیکر را تا آخر زیاد می کنم !...

[  Forever and for always... ] ...

* از همه دوستانِ جان بخاطر دوگانگی رفتارم که قبل از انتخابات و این چند وقت از من دیدن عذر میخوام و اعلام می کنم که فلسفه وجودی کارهام ناشی از یه حس عمیق برای درک اطراف و اطرافیانم بود که میسر شد.

چيه فكر كردين اينقدر درگير پروژه هاي درسي و كاراي انجمن وجریانات(...)هستیم!(متاسفم !به دلیل احتمال فیلتر شدن وبلاگ! نمی تونم بیشتر از این مسئله رو باز کنم!) كه از وبلاگمون غافل شديم؟ نه, واقعا اينطوري فكر مي كنين؟!

آره؟؟!!!!!!!!!خب درست فكر مي كنين!!

اين مدت خيلي درگيري داشتيم و البته هنوز هم داريم ولي مطمئن باشيد هيچ وقت وبلاگمونو رها نمی كنيم و حواسمون بهش هست!

اینا کارای برو بکس الزهرا است .خيلي وقت بود می خواستم ژوژمان فیزیک نور بچه ها رو بذارم كه به لطف استاد كتابی بالاخره ميسر شد.

کارای ژوژمان های دیگه ای هم در دسته که به زودی میذارمشون.ممکنه کارای شما هم جزئشون باشه.در ضمن اگه دوست دارید کاراي ژوژمان هاي درسيتون رو تو وب بذاریم می تونید عکسای با کیفیتتونو! و در صورت نياز باكمي توضیح! به آدرس پست الکترونیک! وبلاگ میل کنید... :

Mahdesign.blogfa@gmail.com

حالا برای دیدن کارا رو اونجا کلیک کنید!!

 اونجا!

چیزعجیبی است وقتی که جانوری می سازی و توّهمات خود را در میان موجودات دنیای اطرافت بچشم خویش
می بینی.
چیزعجیبی است وقتی که جانورت ادعای حیات دارد. وقتی که خواب تو را آشفته می سازد, و کابوست می شود.
وقتی که در میان ثانیه های کش آمده نیمه شبت بدنبال راهی می گردد بسوی دنیای تو , تا حقوق از دست رفته اش را
به زور از تو باز ستاند, تمام این سالهایی که او را نساخته ای....

 مراسم رونمایی از آن در تاریخ ۱۹ خرداد در تالار شهید آوینی پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران با حضور دانشجویان،اساتید دانشگاهها و طراحان و مسئولان مرکز تحقیقات ایرانخودرو، سایپا و شرکت ایران دوچرخ همچنین مجلات اختصاصی مانند مجله ماشین برگزار شد.

شروع برنامه با این متن آغاز شد:

هرگز کسی نمیداند که هر بار قرار است چه چیزی متولد شود.اما آنچه چشم انداز سرزمینم را روشن تر می سازد، امیدی است که در چشمان تک تک سربازان می درخشد، هر بار که چیزی متولد می شود از گل این سرزمین.تمام این روزها با هر درخششی در چشم سربازان با خود می اندیشم که گویی این همان آرزویشان بوده است که آرام آرام در وجودشان متولد شده و ذره ذره از گل آنها حیات گرفته است....

پس از شروع برنامه و پخش چندفیلم تهیه شده توسط دانشجویان و صحبت جناب آقای دکتر اژدری، آقای مهندس سرکیسان در مورد پروژه و چگونگی شکل گیری آن سخنرانی کردند.

 رونمایی از موتور که اسم آن را کاپریس(Caprice) گذاشته ایم توسط احمد و استاد سرکیسیان انجام شد

 بعداز رونمایی احمد خراسانی (لیدر گروه) درمورد پروژه ، طرح ها،الهامات، روند کار و ... صحبت کرد.

 دکتر حیدری معاونت فرهنگی و دانشجویی پردیس هنرهای زیبا سخنرانی بسیار زیبایی در مورد کار ایراد کردند و سپس آقای عباس محبوبی از مسئولین ایرانخودرو که در تهیه گل کلی و وسایل و ابزار آن کمک های بسیاری به ما کرده بودند مطالبی را بیان کردند. جناب آقای کریمی از مسئولین شرکت موتورسازی ایران دوچرخ آمادگی این شرکت را برای حمایت از این گونه طرح ها و این مدل کانسپت در نمایشگاه ها اعلام کرد.

 پس از آن نسیم نقیب زاده از اعضای گروه و مهدیه عربپور(خودم!) به عنوان نماینده از بچه های انجمن علمی طراحی صنعتی دانشگاه تهران به ایراد سخن پرداختند و در نهایت برای ورک شاپ کلی مدلینگ که قرار است در ترم آتی توسط انجمن علمی برگزار شود توضیحاتی ارائه شد و از دانشجویان علاقمند ثبت نام بعمل آمد.

پس ازاهدای تقدیرنامه برنامه رسمی به پایان رسید و حضار پس از صرف پذیرایی مختصر ،به دیدن موتور و نمایشگاهی از روند کار که در حاشیه مراسم برگزار شده بود پرداختند.

ماهم یه کم عکس یادگاری گرفتیم

چسباندن شعر بصورت لاین بر روی زمین از تالار آوینی تا نمایشگاه تجسمی بعنوان راهنما (قسمتی از متن را در ابتدای همین پست آورده ایم)

برنامه بدلایل اغتشاشات اخیر فعلا کنسل شد!!

نتایج نخستین پروژه مدل سازی حرفه ای موتور سیکلت توسط دانشجویان طراحی صنعتی دانشگاه تهران در روز 19 خرداد 88 به نمایش عمومی گذاشته خواهد شد. به همین مناسبت مراسمی در تالار شهید آوینی، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ساعت 10 صبح برگزار خواهد شد. علاوه بر این مراسم که با حضور اساتید دانشگاه ها، کارخانه های ایران خودرو و سایپا و شرکت های موتور سازی داخلی برگزار خواهد شد، نمایشگاهی نیز در روزهای 19 و 20 خرداد برای بازدید از این محصول برگزار خواهد شد.

مراسم رونمایی: 19 خرداد 88، تالار شهید آوینی، پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، ساعت 10 صبح
نمایشگاه: 19 و 20 خرداد،نگارخانه تجسمی، پردیس هنرهای زیبا، ساعت 8:30 تا 15:30

ورود برای عموم علاقه مندان با ارائه کارت دانشجویی آزاد است.

سخنران: مهندس کامران حجت

متخصص در طراحی هواپیما

زمان: سه شنبه دوازدهم خرداد هشتادوهشت

ساعت ۱۵ الی ۱۸

مکان: دانشگاه تهران، دانشکده هنرهای تجسمی، آتلیه طراحی صنعتی

یه چند وقتیه که اونجور که باید بهت سر نزدم ، نه پستی نه لینکی جز آنچه وجودش واجب بود...چه بسیار مطلب که در پوشه مخصوص به تو جمع اند و منتظر پابلیش من و سکرت

و این هم از مشغولیات زیاد زندگی عادیمونه، دلم میخواد توت بنویسم و بگم از خودم و خودمان. از این دنیای غریب دیزاین، از این دنیای گمنام که دوستش میدارم... می خوام بر نرده بان موفقیت قدم بگذاریم و آنطور که در درسهای تئوری خوردمان دادند بشویم مثلث اول هرم جامعه... و این میسر نخواهد شد مگر اینکه تک تک مان بخواهیم، تک تک مان تلاش کنیم...نه آنطور که به دیگران خرده بگیریم از تکاپویشان...

مهدیزاین عزیزم چه آرام گرفته ای در این دهکده جهانی...آرام و متین به پیش خواهی رفت ...غبطه میخورم بر سکوت و آرامشت،  و صبورانه پیش می بریمت

کلیک کنید: یک روز طراحی از دید دانشجویان علم و صنعت

نیودیزاین: گزارش یک روز طراحی3

در دنیای حرفه ای رشته های طراحی، ارائه کار یکی از مهم ترین مقوله هایی است که طراحان باید به آن توجه داشته باشند و از آنجایی که یکی از ابزار های مهم و سریع ارائه آثار، پرزانته با دست و ابزار های دستی است، انجمن علمی طراحی صنعتی دانشگاه تهران بر آن شده است تا با برگزاری سری برنامه هایی با عنوان یک روز طراحی، سیستمی هدفمند را برنامه ریزی کند تا دانشجویان بر اهمیت این مقوله پی ببرند.

بازدید ریاست محترم دانشکده جناب آقای دکتر فدوی و معاونت محترم امور فرهنگی و دانشجویی جناب آقای دکتر حیدری

پخش فیلم یک روز طراحی 1 و 2

قضاوت در مورد کارها

اهدای یادبود

بقیه عکسها در ادامه مطلب

انجمن علمی طراحی صنعتی دانشگاه تهران برگزار می کند :

یک روز طراحی (3)

دوشنبه 14 اردیبهشت 88

انجمن علمی طراحی صنعتی در حرکتی نو و برنامه ریزی شده و پس از اجرای موفق دو دوره از برنامه های یک روز طراحی ، بر آن شده است تا " یک روز طراحی (3)" را با شرکت دانشجویانی از تمامی دانشگاه ها و با حضور اساتید و طراحانی چون؛  محمد صادق ژیان ، ایمان مقصودی ، سید جواد غفاریان و علی اکبر خواجویی نژاد ، در روز دوشنبه 14 اردیبهشت ماه برگزار نماید.

هدف از اجرای این برنامه ایده پردازی و اجرای اسکچ و پرزانته مناسب در زمان کوتاه و تمرین کار گروهی و همچنین تعامل دانشجویان طراحی صنعتی با استادان و تقویت طراحی با دست است تا محرکی باشد برای تلاش هر چه بیشتر دانشجویان.

برنامه از ساعت 8 صبح آغاز و گروه بندی توسط تیم برگزار کننده و بصورت رندوم انجام می شود ،  دوستانی که در این ساعت حضور نداشته باشند جزء گروه ها محسوب نخواهند شد.

سپس دانشجویان پس از اعلام موضوع تا ساعت 12 شروع به ایده پردازی و اجرای اسکچ  می نمایند. (اجرای اسکچ در قضاوت نهایی درصد بالایی از پارامترهای داوری را دارد.) در ساعت 13 پس از صرف نهار، شیت های 50 *70 بین گروه ها توزیع شده و دانشجویان وقت دارند ظرف 2 ساعت طرح نهایی خود را پرزانته نمایند. در ساعت 15 کارها جمع شده و قضاوت توسط اساتید مدعو و بر اساس پارامترهای تعیین شده صورت می پذیرد.

پارامترهای داوری: 50% اسکچ - 40% راندوی نهایی و پرزانته - 10% ایده پردازی

برنامه تا ساعت 4 بعد از ظهر به پایان خواهد رسید و تیم برنده اعلام خواهد شد. کار و نحوه پرزانته تماما" دستی ،  و آوردن هرگونه وسیله طراحی بعهده دانشجویان می باشد.

چون ظرفیت محدود است اولویت با نفراتی است که زود تر رسیده و ثبت نام کرده اند..

Clay Modeling

Batbike Project

منبع :اتحادیه طراحان فارسی زبان ( http://www.designersunity.com)

اگه فایرفاکس داری کلیک کن :=> مدلسازی حرفه ای یک موتورسیکلت در دانشگاه تهران

مدلسازی 2 دانشجویان ورودی 85 طراحی صنعتی دانشگاه تهران ، بچه ها رو تا حدّی با کار حرفه ای آشنا کرد !

این پروژه به نام Batbike Project و کانسپتی برای آینده ؛ در واقع مدل کردن یک به یک موتور سیکلت سوپر بایک است که از لحاظ فنی الکتریکی است و هیچگونه جای بنزین و متعاقبا" اگزوز ندارد و قدرت شتاب آن 500 CC است.

تجربه مدلسازی بصورت حرفه ای مثل کاری که در شرکتهای بزرگ خودرو سازی دنیا انجام می شود، تجربه ای بس بزرگ و جالب بود. تیم خوبی متشکل از 13 نفر از بچه های دانشگاه تهران به سرپرستی احمد خراسانی از وروردی های 82 و به مدیریت استاد روبرت سرکیسیان برآن شدند تا یکی از نادرترین تجربه های مدلسازی در سطح دانشگاهای ایران را به صورت کاملا" حرفه ای به انجام برسانند.

نکته مهم و قابل توجه این دوره مدلسازی 2 این بود که این روش مدلسازی تنها در کارگاهای حرفه ای مدلسازی داخل و خارج از ایران انجام می شود و هیچ تجربه ای در سطح دانشگاههای ایران وجود نداشته و این اولین باری است که مدلسازی کلی بصورت حرفه ای در دانشگاه برگزار می شود.

کار گروهی و به اصطلاح team working تجربه خوب دیگری بود که عایدمان شد. همه ی سلایق با هم و همدل ، دل به کار داده و چه روزهایی که از صبح تا 6 بعد ازظهر در کنار یکدیگر و در مکانی حدود 7 متر مربع مشغول به کار بودند!

البته کار به اتمام نهایی نرسید و تیم مذکور توانست پس از چند ماه کار مداوم در کارگاه طراحی صنعتی دانشکده هنرهای زیبا ، نیمه ی بیشتر موتور را به روز ژوژمان (judgment) برساند. که این کار هم جزیی از کار حرفه ایست! اینکه نیمه کار قطعی شده و بعد به سراغ نیمه ی قرینه اش رفت.

ترافیک ژوژمان ها و پروژه های درس های دیگر ادامه کار را به ترم جدید موکول کرد تا هرکه خواست فارغ از اجبار نمره ! و بصورت آزاد ، کار را به اتمام برساند و اینجاست که این مَثـَل قدیمی صدق میکند که " کار را که کرد؟ آن که تمام کرد" و طبق گفته احمد - سرپرست تیم - ؛ اگر در دانشگاههای دیگر دوستانی هستند که علاقمند به مدلسازی با کِلی هستند می توانند در ادامه کار با ما همراه باشند.

در ادامه به بیان روند کار و مراحل ساخت موتور و شرح آن همراه با تصاویر می پردازیم: (اینجا )

منبع :اتحادیه طراحان فارسی زبان ( http://www.designersunity.com)

چیزی ننوشته بودیم برای این پست اما با دیدن کامنتی از دوستمان یاد ایام تازه شد و اینکه بهتره بنویسیم در موردش. شاید یه جور ریشه یابی باشه که واقعا چرا کارا تو واحدهای مواد اونجور که باید industrial design نیست !! وقت نیست یا امکانات؟!! یا کم همتی از خود ماست؟!

پس اومدم و مطلب سند شده رو ادیت کردم و اما نکات قابل توجه در اینباره!:

در واحدهای مواد و روش ساخت (1و2و3 که به ترتیب چوب، فلز و پلاستیک هستتند) تمام مراحل از طراحی تا ساخت به عهده دانشجوی نو پاست!! اولا طراحی ها هنوز خیلی خلاقه و قوی نیستند زیرا که او در ترم 1 و 2 و در نهایت 3 است و هنوز پروژه پاس نکرده که هیچی ، واحد درست حسابی هم نه! ثانیا جو کنکور و دانشگاه و بخصوص "سردرپنجاه تومنی" هنوز آدم رو ول نکرده ... خوشگذرونی ها و اینکه تا یک ساعت خالی میان درس ها پیدا میکنی سریع ذهنتون به سینما های اطراف دانشگاه میزنه !! مخصوصا اگه شنبه باشه !! اونوقت شروع میکنی به بررسی فیلم ها و آخرش دسته جمعی راهی سینما میشی!! بعدشم اگه مایه تیله روبراه باشه بعدش میری شیرینی "فرانسه" یا "سیاه سفید" و می زنیم تو خط باکلاس بازی و اینکه " آقا لطفا واسه من یه کافی شاپ بیارین....!!!"

میخوام بگم ترمای اول خدایی خیلی حال میده و نباید از دروس مواد و روش ساخت زیاد توقع بیجا داشت... بیجا که نه اما بالاخره جوونه و جوونیش!  

تازه اگه بخوای مکان و زمان رو هم یه نگاه اجمالی بندازی میبینی که تو اون کارگاه ِ قربونش برم ، انقدر امکانات زیاده که ما کلی گیج میشیم . پر از مواد اولیه و دستگاه هایی که قدیمیترینش مال همین پارساله!!! (از الکی) . و بعد از کلی همت کردن و صبح زود از خواب پاشدن ساعت 10 میرسی دانشگاه، تا یه سلام علیک با بروبچ کنی و یه چایی تو بوفه بخوری وقتی میای تو کارگاه و لباستو عوض میکنی یه صدای آشناست که داد میزنه و میگه " بچه ها جمع کنین برین ناهار..."

بعد ما هم دستمونو مثل مهران مدیری میاریم بالا میگیم به به!!! که این جمله صرفا از روی ناچاری است.... هیچ موقع خدا هم خواهش ماهش فایده نداره و باید کارگاه را ترک گفت تا ساعت 1ظهر. و اگه سر ۱ کارگاه باشی در اکثر موارد ۲ کلاس داری و عملا ۱ ساعت مفید میمونه.  اما این قضیه استثنایی داره و اون هم زمانیه که استاد سرکیسیان تو کارگاه باشه!! اونوقته که تا خود استاد یادش نیاد وقته ناهاره ، آقا بابایی که هیچ ، خوشرو هم جرئت نمیکنه بگه بریم ناهار!!!

مثل اینکه خیلی از قضیه پرت شدم، میخواستم در کل بگم این واحدهای مواد یه جور دست گرمیه !! پس باید چشممون به ترم های بعدی و واحدهای دیگه باشه تا ببینیم چه ایده خلاقه و طراحی ناب رو به عرصه نمایش برای این رشته ی گمنام میذاریم.......!!!! 

اما به قول یکی از دوستان که این جمله رو تو پیجش نوشته :

گناه را به گردن ديگران نیندازیم, كوتاهي از همت ماست

اما امیدوارم هرسال بهتر از پارسال بشه تا ...(همون که خودتون میدونین! اگرم خواستین این جمله رو تو کامنتا کامل کنین)

 (طبق روال همیشگی بقیه کارها در ادامه مطلب!!!)

آرم گروه طراحی جواهرات تیتا با استفاده از فرم ساده شده و انتزاعی انگشتر به همراه سنگ یاقوت به عنوان نماد جواهر،  طوری طراحی شده است که TiT خلاصه شده تیتا به زبان انگلیسی را تداعی کند.

رنگهای مورد استفاده صورتی چرک رنگی کاملا زنانه و لطیف به همراه خطوط ظریف نیز بیانگر ظرافت محصولات تولیدی این کارخانه است. 

(کلیک کنید!)

tinypic.com :

 هویت مشترک گروه طراحی جواهرات تیتا

:  imagehost.org

هویت مشترک گروه طراحی جواهرات تیتا 

امسال نیومده رفت!!... به همین زودی ...باورت میشه تموم شد ؟! هنوز 6 مون گرو 7 مون بود که 8هم از

راه رسید ....

هر چند چندان منتظر اومدنش نبودم  و به جورایی مهمون ناخونده است ، ولی ازش پذیرایی می کنم،

چون اصولا آدم مهمون نوازی هستم !!

امسال با همه خوبی ها و بدی ها و سختی ها و زشتی ها و گاهی اوقات هم زیبایی ها!! کارش تمومه

و داره نفسای آخرش رو می کشه ...دلم می خواد با آرامش و خاطره خوب بره!!

فکر کنم (امیدوارم) این وسط مهدیه بیشتر از همه بهش خوش بگذره و  امسال رو به بهترین نحو تموم و

سال جدید رو به بهترین شکل شروع کنه !! آخه الان یه جای خاصه! جایی که مدت ها منتظرش بود تا

بتونه اونجا باشه . امسال عید دیدنی ش رو از خونه خدا شروع کرده ...مهدیه الان مکه است ! ولی این

بار دیگه من (secret) یار همیشگیش! باهاش نیستم .البته منم مسافرتم ،ولی اینجا کجا و اونجا کجا!

ولی ما دلامون همیشه پیش همه ! اینو هرگز فراموش نکنید!!

به هر حال امیدوارم سال جدید پر از خبرای خوب واسه جامعه ی بزرگ طراحی صنعتی ، الی الخصوص

بروبچز دانشگاه تهران باشه.

کلی کار داریم که تو سال جدید انجام بدیم!  پس... از همین الآن عزمتونو جزم و انرژی تونو جمع کنید تا

با کمک هم استارت بزنیم!

منتظر مطالب ، اخبار و فعالیت های جدید ما باشیییییییییییییییید.........!!

 ساده و اگزجره کردن فرم محصول موجود تا اندازه ای که کارکرد آن از بین نرود سرمشق کلی ما بود.

سشوار، پرینتر، جارو برقی، چرخ خیاطی ، چرخ گوشت ، ریدیزاین خودروی نایک  ، و حجمی نشان دهنده سرعت

این ۴ تا شیت خودمه و کار بقیه در ادامه مطلب ...

گزارش یک روز طراحی در دانشگاه تهران

در راستای اهداف بلند مدت چهارساله!(منظورم همین دوره لیسانسه) و بین المللی شدن وبلاگ مهدیزاین(فعلا در سطح همین ایران خودمون!) به استحظار می رساند کارهای خوب پلاستیک (مواد و روش ساخت3) بچه های ورودی 85 علم و صنعت که هم اکنون (یه 2-3 هفته پیش) به دستمان رسید ، به نمایش همگان درآمد تا بیانگر چند نکته قابل تامل باشد؛

1. علم و صنعتی ها برای هر مواد یک کارگاه جداگانه دارند که ما نداریم!

2. استاد افتخاری معروف همیشه درس پلاستیک را ارائه می کنند!

3. چون بنده تا ثانیه هایی قبل از پایان ژوژمان مشغول خشک کردن رنگ تازه زده شده flower box خویش توسط پمپ باد و فوت!! بودم نتونستم از ژوژمان خودمون عکس بگیرم!!

از همکاری علی پاکنهاد هم بسیار ممنونم.

برای دیدن کارها به ادامه مطلب برید.

برو بچ گفتن تینی پیک فیلتره! خب یه کم به دوگوله فشار بیار!! تو مجبوری تو این کشور از فیلترشکن استفاده کنی!! اما باشه از این به بعد یه جا دیگه آپ میکنم