یه چند وقتیه که اونجور که باید بهت سر نزدم ، نه پستی نه لینکی جز آنچه وجودش واجب بود...چه بسیار مطلب که در پوشه مخصوص به تو جمع اند و منتظر پابلیش من و سکرت

و این هم از مشغولیات زیاد زندگی عادیمونه، دلم میخواد توت بنویسم و بگم از خودم و خودمان. از این دنیای غریب دیزاین، از این دنیای گمنام که دوستش میدارم... می خوام بر نرده بان موفقیت قدم بگذاریم و آنطور که در درسهای تئوری خوردمان دادند بشویم مثلث اول هرم جامعه... و این میسر نخواهد شد مگر اینکه تک تک مان بخواهیم، تک تک مان تلاش کنیم...نه آنطور که به دیگران خرده بگیریم از تکاپویشان...

مهدیزاین عزیزم چه آرام گرفته ای در این دهکده جهانی...آرام و متین به پیش خواهی رفت ...غبطه میخورم بر سکوت و آرامشت،  و صبورانه پیش می بریمت